zaterdag 18 april 2015

Highlights from Vietnam

De maanden zijn weer voorbij gevlogen. Inmiddels staan we zo goed als aan het begin van ons derde jaar in Hong Kong (ons hoor je niet klagen).

Maar misschien wordt het wel tijd om de gap tussen de vorige post eens te dichten met een nieuw berichtje van ons wedervaren intussen.

Begin dit jaar kreeg ik gezelschap van Sofie, een fijne dame van Corporate Banking België die deelnam aan een internationaal uitwisselingsproject bij KBC en zo na Shanghai ook bij ons in Hong Kong belandde. En de collega's gaan het geweten hebben want er kwam ineens zoveel meer getetter en gegiechel uit de box van de network desk bij ons met die 2 Belgen daar (en het beste: niemand verstaat ons :)). Aangezien Sofie maar kort hier was en het meeste uit haar verblijf wou halen besloten we er ook een weekendje weg aan te koppelen terwijl Bruno weg skiën was in Niseko (Japan). Op vrijdagavond zeiden we op tijd de office vaarwel om het vliegtuig te nemen naar Taipei in Taiwan. Bruno moet al zo vaak naar ginder dat hij het nog nooit heeft zien zitten daar een weekendje te spenderen, ook al is het amper een uurtje vliegen van hier. Wel, wij hebben ervan genoten zoals je op de foto's hieronder kan zien.

Op onze eerste dag leerden we thee drinken zoals het hoort op de theevlaktes boven in Taipei.



 
Cultuur mocht er ook bij zijn dus we bezochten ook het Chiang Kai-shek plein, aangelegd ter nagedachtenis aan de gelijknamige president van China. Hier dient bij vermeld te worden dat het onderwerp China zeker een gevoelig issue is in Taiwan gezien ze vroeger onder heerschappij van China leefden en nadien hun onafhankelijkheid verwierven. Voor China vandaag blijkt dit vandaag de dag nog altijd moeilijk te verteren te zijn want of je nu op Wikipedia of google maps Taiwan opzoekt zal het altijd lijken alsof Taiwan nog steeds deel uitmaakt van China.
 


 
En wie gaat er nu naar Taiwan zonder niet van het lekkere eten te proeven dat ze er allemaal hebben. We gingen op high-tea in het Shangri-la Hotel maar aten ook zeer lekker Japans en niet te vergeten: Din Tai Fung! Het ook in HK bekende dim sum restaurant heeft zijn roots hier in Taipei waar het restaurant nog steeds gehuisvest is waar ze ooit begonnen zijn. Een super afsluiter van ons kort en krachtig weekendje weg.
 

De gekende Taipei 101 op ons avondje restauranthoppen


Dat het lekker was zegt Sofie :)
 
Na Taipei hebben we ook nog een paar fabrieksbezoeken in China samen gedaan en eens een avondje Guangzhou in China op stelten gezet (die foto's zijn niet voor publicatie) bij de Bencham van Zuid-China. Jammer genoeg moest Sofie na haar stage weer richting België maar de leuke herinneringen aan HK zal ze zeker meegenomen hebben.
 
 
Bruno werkt intussen ook aan een nieuw project in Maleisië waarvoor hij regelmatig in de buurt van Kuala Lumpur moet resideren. Seramban (waar de fabriek gehuisvest is) was hij echter na een week al beu, dus het perfecte signaal voor mij om op het vliegtuig richting KL te stappen voor een weekendje daar.
 
Ons hotel had een superleuk uitzicht op de KL Petronas Towers, hoe de twin towers daar genoemd worden aangezien Petronas (een van de belangrijkste oliebedrijven) daar gevestigd is. Na het ontbijt zetten we het op citytrippen en natuurlijk stonden de torens ook op het programma.
 

 
 
Aangezien we een beetje lui waren geweest en wat aan het zwembad gingen hangen was het snel namiddag en tijd om het wat op aperitieven te zetten. De avond ervoor hadden we een whisky bar gespot die Bruno zeker niet wou missen dus wij daarheen. Voor alle whisky liefhebbers, dit is absoluut een aanrader want ze hebben er een kaart die bijna niet op te nemen valt. Ze hadden zelfs een van de zeldzame favorieten van manlief dus deze bar komt zeker op zijn shortlist terecht whenever in KL :)


En wat zou een weekendje weg zijn zonder lekker te gaan eten? NIETS! via  kennissen die in KL wonen kwamen we aan een subliem adresje, Nobu. Onder de gastronomen zeker gekend want veel grootsteden hebben er een maar die in KL heeft dan ook nog eens een super locatie naast de Petronas torens. Het is een zeer atypisch Japans restaurant met Peruviaanse invloeden. Maar o zo lekker. En aangezien we in KL waren het weekend voor de F1 en het event officieel van start ging werden we bij het dessert getrakteerd op vuurwerk :)




 
De laatste dag hingen we een beetje de toerist uit en klommen we op een hop-on-hop-off bus zodat we nog het meeste van KL konden meepikken voor ik opnieuw richting HK vertrok en Bruno er nog een weekje Seramban aanbreide.
 
China town in KL, we zijn niet uitgestapt

De moskee (Islam neemt enorm aan belang toe hoewel er godsdienstvrijheid is, zeker een uitdaging voor een economisch groeiend land zoals Maleisië...)

Het paleis. Maleisië is onderverdeeld in 9 gebieden met elk een Sultan waarvan er elke 5 jaar een nieuwe als koning wordt verkozen samen met een regering
 
En nu voor de mensen die begonnen te denken dat ik mijn titel verkeerd had gekozen neen hoor. Tijdens de paasvakantie trokken we samen met Matthias en Lobke 9 dagen naar Noord-Vietnam. Een echte topreis die we dankzij het gezelschap en de vele indrukken zeker niet snel zullen vergeten. We startten onze reis in Hanoi waar wij fris en monter (de Belgjes iets minder) aankwamen voor een 2-daags bezoekje aan deze nieuwe hoofdstad. We kregen er een gegidste rondleiding door de highlights van de stad en ook een ritje op een fietstaxi gevolgd door een voorstelling in het water pupet theather.
 








 
Aan het einde van dag 2 namen we de nachttrein richting Lao Cai om aan onze 3-daagse in Sapa te beginnen. Bij vroege aankomst in het station stonden ze ons op te wachten (gelukkig zagen de andere 3 de chauffeur met mijn naambordje want slapen op zo'n trein was voor ons uitdaging. Holderdebolder door de nacht in een oude trein op sporen van 100 jaar geleden, het is een ervaring...
De vermoeidheid was echter snel vergeten toen we aan onze wandeling begonnen gegidst door Fynn, onze gidse die ook in de bergen van Sapa woont met haar gezin en er een restaurant voor toeristen hoop t te openen als ze genoeg centjes heeft verdiend.
Elk van de 3 dagen waren een waar sprookje van weidse vergezichten en prachtige natuur. Iemand die naar Vietnam gaat zou niet naar huis mogen terugkeren zonder ook Sapa gezien te hebben, wij hadden er alvast langer kunnen blijven.
 







 

 




Na ons getrek door de bergen in Sapa zetten we opnieuw koers naar Hanoi om daar meteen verder te reizen naar Halong Bay, om meteen ook 1 van de 7 wereldwonderen van ons lijstje te schrappen. We gingen er aan boord van onze Prince Junk samen met een Brits koppel. Een boot met 5 mensen personeel voor 6 passagiers, het was een beetje om te blozen. Maar bon, eens koers gezet uit Halong city konden we echt beginnen genieten. en genieten deden we: van het super lekkere eten dat de kok dag na dag op tafel toverde maar ook van de prachtige zichten en immense stilte waar je mee omringd wordt als je 3 dagen langs de 2000 rotsen van de baai vaart. Het heeft zijn plaats op het lijstje zeker verdiend en we zouden het concept van weinig mensen op een boot zeker aanraden aangezien wij ook het minder toeristische gedeelte van de streek hebben kunnen ontdekken op deze manier. We kregen er een privebbq op het strand en rondleiding door de pas terug geopende grotten van Bai Tu Long bij.



spring rolls maken met de kok

 


 
En met het bezoek aan Halong Bay zat de trip er jammer genoeg op. Na een mooie 3-daagjes op de boot was het opnieuw richting Hanoi voor de laatste nacht waarop we de volgende dag afscheid namen van Vietnam en onze Belgische vrienden. Maar de herinneringen en foto's zijn er zeker die we nog lang zullen koesteren.
 
Hieronder nog een time lapse die Bruno maakte tijdens ons varen in Bay Tu Long Bay mocht je niet overtuigd zijn...
 

 


 
 

 

zaterdag 17 januari 2015

Van oud naar nieuw in Vietnam

Inmiddels is 2015 al even begonnen, maar voor wie we in de wensen zee over het hoofd gezien zouden hebben, we wensen jullie een jaar vol leuke uitdagingen en nieuwe ontdekkingen!
Na vorige jaar in Bali gevierd te hebben besteedden we eind 2014 en begin 2015 in Zuid-Vietnam. Een land dat hoog op onze lijst stond om vanuit België te bezoeken maar nu o zoveel dichterbij op amper 2 uurtjes vliegen...

We startten onze reis in de hoofdstad van het zuiden, Ho Chi Minh City (vroeger Saigon). Voor de mensen die er nog nooit zijn geweest, be prepared, be very prepared! De scooters vliegen je om de oren. Ze zijn werkelijk overal en lappen verkeersregels (als die er al zijn) grondig aan hun laars. Op het voetpad, door het rood, spookrijden, you name it, they do it! HCMC is niet meteen wat we een aanrader zouden noemen want het verkeer zet een serieuze domper op straatbeeld. Gelukkig zaten we in het centrum en konden we zo goed als alles te voet afleggen.

Vanuit HCMC deden we een tweedaagse naar de Mekong Delta. Rustige waterloopjes, say what? De Mekong Delta is hustling en bustling van de lokale industrie (vooral kokos en baksteenproductie maar ook marktjes en dergelijken). De eerste dag stopten we in Benh Tre in een leuke home stay, de tweede dag in Can Tho voor de grootste ochtendmarkt van de streek. De markt is een floating market waar de marktkramers hun producten op een stok binden om zo aan te geven wat ze verkopen zodat je het van ver kan zien.

Op weg naar Benh Tre

Kokosnoten komen aan en worden uit het omhulsel gehaald. Kokos wordt helemaal gebruikt: het omhulsel om touw of matten mee te maken, kokosmelk, het vlees en uiteindelijk de noot zelf als decoratiemateriaal (theepotjes of rijstkommetjes) of indien in de oven gestopt als steenkool


Rijst wordt gekookt en de pap hiervan wordt op matten gegoten om er rijstvellen en daarna rijstnoedels van te maken



Floating market of Can Tho, deze jongen verkoopt drankjes en ananas

jackfruit verkoper (stinkt niet zo erg als durian)

Vanuit HCMC gingen we op zoek naar de rust in Cat Tien national park. Maar eerst bezochten we nog de Cu Chi Tunnels, die gebruikt werden in de strijd tegen de Fransen en de US. Op het propagandafilmpje daterend uit de 60's na zeker een bezoekje waard. In Cat Tien logeerden er in echte bamboe hutjes (leuke ervaring, enkel het bamboe bed was verre van comfortabel). Op gammele fietsjes (tegen hun zin door het parkmanagement ter beschikking gesteld in de hoop dat je een jeep huurt) reden we naar het Crocodile Lake de dag erna om wat krokovriendjes te spotten (en gezien!).

Cu Chi tunnels en de uitleg van de gids over de soorten vallen die men gebruikte om de Amerikanen te verwonden (niet smakelijk...)


Vanuit Cat Tien reden we nog omhoog naar de Central Highlands van Dalat. Dalat is een bergdorpje ontdekt door Louis Pasteur die er een oord zocht om Fransen te laten genezen van TBC. Hij vond Dalat en ontdekte dat de grond er ook ideaal was voor het verbouwen van arabica koffie (hetgeen de mensen nog steeds doen). Leuke koffiebars te over daar. Ook de huisjes zijn echt typisch waardoor het soms al lachend het Zwitserland van Vietnam wordt genoemd. We deden hier een leuke hike en Bruno de dag er na nog een mountainbike tocht terwijl ik de koffie -en zijdewinkels afschuimde. The Crazy House is een soort Gaudi geïnspireerd huis dat je er kan bezoeken (je kan er ook logeren). Het werd ontworpen door een Vietnamese aristocratische dame die stage liep in Moskou en Beijing (het stikt er ook van de Russen).


Crazy house in Dalat

Van Dalat richting Nha Trang om onze terugweg langs de Vietnamese kust te beginnen. Bruno ging op zoek naar een mountainbike trip terwijl ik al stond te popelen om eindelijk het duiken te ontdekken. Gelukkig was het weer goed genoeg (Nha Trang heeft een eigen microklimaat) om uit te varen en konden we de dag erna starten. De eerste 30 seconden waren redelijk beangstigend (komt ervan als je enkel snorkelen gewoon bent) maar gelukkig had ik een goede dive master die mij meteen over die drempel heen hielp. Ook al was de zichtbaarheid volgens hen niet helemaal top het was ongelooflijk wat ik allemaal heb gezien. En na  dag ben ik zo verkocht dat het behalen van mijn open water brevet helemaal boven mijn "what I want for my 30th birthday" lijstje staat.




Van Nha Trang op naar Mui Ne, een kleiner stadje aan het strand. Hier sliepen we in een superleuk klein hotelletje waar we de wilde zee (Mui Ne is populair bij de surfers) konden hoorden donderen tot in ons bed. We huurden hier een scootertje waar we ons 2 dagen kostelijk mee geamuseerd hebben en waar we dan ook eens konden mee toeteren op eender wie of wat...

op gang met ons scooterke

ready to celebrate NYE on the beach

view from the room

naar de Red Sand Dunes met onze scooter

Sunset in Mui Ne


Onze reis eindigde in Vung Tau omdat dit dichter bij de luchthaven was in Ho Chi Minh. En hoewel we heel wat afgereden hebben met auto en bus in 14 dagen toch enkel het zuiden kunnen zien. We kunnen ons altijd moeilijk voorstellen hoe groot een land is vooraleer we er eens doorgereisd hebben. Maar Vietnam is enorm groot! Gelukkig gaan we in april nog eens terug samen met Matthias en Lobke om het noorden te doen dus they haven't seen the last of us. Vietnam we will be back!



vrijdag 28 november 2014

Pal op de evenaar in Singapore!!

Vorige week moest Bruno voor het werk naar Singapore. Aangezien hij over het weekend moest blijven besloten we er dan maar een "weekendje weg" in Singapore van te maken. Dus nam ik vrijdagmorgen de ochtendvlucht naar daar en 4 uur later was ik ter plaatse.

Nu mag het in Hong Kong inmiddels een iets "koelere" 25 graden zijn, in Singapore werd ik meteen terug naar de hete en vochtige subtropen gebracht. Blijkbaar kennen ze er nauwelijks seizoenen (altijd warm en vochtig), het regent er typisch 1 uur per dag en voor de rest kan je vaak genieten van de zon. Mij hoor je dus niet klagen.

Wat me meteen opviel (en later ook bevestigd naarmate het weekend vorderde): Singaporezen zijn enorm vriendelijk én hun Engels is verbazend goed (zeker vergeleken met Honkies). Engels blijkt hun "business language" te zijn maar een gemiddelde Singaporees is 3-talig: Malay (een soort gesimplifieerd standaard Indonesisch), Engels en Mandarijns. Singapore is ook enorm proper en efficiënt georganiseerd. Een zeer aangename stad dus.

Vrijdagnamidag was Bruno nog aan het werk dus moest ik mezelf beetje bezighouden. Geen probleem, op naar het National Museum. Jammer genoeg was meest interessante verdiep gesloten...Dan maar over naar de orde van de dag: shopping malls! (en dan hoefde Bruno dat ook al niet meer te ondergaan). Mijn favoriet is de 313@Somerset met wat alternatievere winkeltjes en niet alledaagse merken. Maar ik liep ook naar de furutistische Ion op Orchard (Prada en Vuitton komen je tegen) en de Raffles Plaza. Ik scoorde er nieuwe Havaianas (die zullen in Vietnam goed van pas komen) en zelfs al een kerstcadeautje voor België.

 
Ion op Orchard Road
 
Tegen de avond keerde ik terug naar het hotel om met Bruno iets te gaan eten. Aangezien ons hotel zich bevond op Robertson Quay kozen we voor Perzisch in Clarke Quay, de trendy expatbuurt met heel veel neonlichtjes. Clarke Quay is eigenlijk een hele area vol restaurants en bars dus voor elk wat wils.
 
 
Robertson Quay en zicht vanuit de hotelkamer
 
 
Zaterdagmorgen gingen we op verkenningstocht langs de verschillende buuten van Singapore: Little India (zoals de naam zegt met Indische gemeenschap), Holland Village (expatbuurt en je raadt het al redelijk wat noorderburen te vinden ook). In de Botanical Garden aten we over de middag een lekkere spaghetti met Chili Crab. Dit laatste is een van de signature dishes in Singapore. In de namiddag gingen we wat doezelen aan het zwembad. 's Avonds trokken we naar Arab Street en Haji Lane (Arabische buurt), Chijmes (oude kerk met binnen in allemaal restaurants - vooral Japans) waar er een openluchtbioscoop bezig was (Love Actually nog wel!).
 


Arab Street (hier vond Disney dus de inspiratie voor Aladdin)

Chili Crab spaghetti



Een bezoekje aan dé toeristentrekpleister van Singapore mocht niet ontbreken, dus wij naar Marina Bay Sands hotel. Overdag ziet het er potsierlijk uit, zo'n boot op 3 pilaren. 's Avonds met de juiste verlichting heeft het wel iets. En wat het vooral is, het is groot, groter, grootst. Je kan er een halve dag in rondlopen en nog niet alles gezien hebben. We dronken er een (prijzige!) cocktail in de Ku De Ta helemaal boven, vooral voor het zicht dan wel. And what a view it was...
 

 View froom the top (KBC bevindt zich in de Prudential toren in de wirwar van gebouwen)
 

 Marina Bay Sands vanuit kikkerperspectief (en helemaal bovenaan links dronken wij onze cocktail)
 
 
De laatste dag spendeerden we in de Singapore Zoo waar we ontbeten met de aapjes (de urangutangs zijn het uithangbord van de zoo). Deze zoo wordt als een van de besten ter wereld beschouwd omdat je bijna nergens kooien ziet en de dieren redelijk veel plaats krijgen om "vrij" rond te lopen. De zoo begon als opvang shelter voor aapjes die in beslag genomen waren als huisdier (de aap Ah Meng was het eerste dier van de zoo en ze leeft nog steeds) maar inmiddels is het een bezoekje meer dan waard.
 
 Jammer genoeg was het bezoekje Singapore veel te kort, ik had er makkelijk nog een paar dagen kunnen en willen blijven. Hopelijk moet Bruno dus binnenkort nog eens die kant uit, want er valt nog veel te zien en te ontdekken daar op de evenaar!













 
 

 

zondag 16 november 2014

Toch liever suikerbonen...

We hebben een drukke periode bezoekjes achter de rug. Begin november was het de beurt aan Hein en Katrien gevolgd door papa.We denken dat onze bezoekers zeker hebben kunnen ervaren hoe er wordt geleefd en gewerkt in Hong Kong: het tempo ligt hoog maar goed, work hard, play hard zullen we maar zeggen.

We zeulden hen mee naar alle mogelijke hoeken van Hong Kong of het nu voor sightseeing was of voor een hapje of een drankje. En ook voor ons is dat altijd een leuke manier om weer even stil te staan bij de fantatische stad waarin we leven en wat een voorrecht het is om Hong Kong onze thuis te mogen noemen for the time being. Zoals alle leuke verhaaltjes en bezoekjes kwam er ook een eind aan en inmiddels zijn we weer met z'n tweetjes.

Spannende tijden op het werk, onze collega Beryl is zopas bevallen van een zoontje...happy times! Maar toch is het in Hong Kong beetje anders dan in België. De meeste mensen bevallen hier in een public hospital. Helemaal niks ergs mee, de zorg is er even goed dan in een privéhospitaal, al is het grootste verschil natuurlijk het prijskaartje. Dat, plus de hoeveelheid privacy die je krijgt. In een privé-instelling ligt je alleen op de kamer, in een public hospital met een stuk of 8 mama's op 1 ward zoals ze dat hier noemen (netjes gescheiden met gordijntjes maar dat houdt het geluid van jankende baby's 's nachts natuurlijk niet tegen). Er zijn vaste bezoekuren, ook voor de papa dus voor het grootste deel van de dag sta je er alleen voor. Meestal sta je na 2 nachten ook buiten met je baby (hieraan kan België dan weer een lesje leren) en wordt je verder opgevolgd thuis. Kostprijs voor de bevalling? Gratis op vertoon van je HK identiteitskaart!

Toen ik vroeg hoe de baby heette kreeg ik zeer verbaasde blikken. In België wordt er maanden op voorhand al druk gedaan over namen kiezen en geboortekaartjes maken. Hier in Hong Kong geen geboortekaartjes en ook niet meteen een naam. De ouders hebben 30 dagen de tijd om een naam te kiezen en het kleintje te gaan registreren. Het kiezen van de naam hangt meestal samen met de datum en het jaar waarin de baby geboren wordt en vaak wordt er ook een soort "name specialist" geraadpleegd die in functie van geboortedatum en afstamming van de ouders de meest "fortunate" naam kiest. De Westerse naam mag zelf gekozen worden eens het kind er oud genoeg voor is, meestal ergens rond hun 12-16 jaar.

Dus: geen geboortekaartjes, geen namen, geen kraambezoek en ook.... geen suikerbonen. Ik trok schotels van ogen toen ik de dag erna in de pantry binnenkwam en een zeer indringende geur merkte. Neen, in plaats van suikerbonen wordt er door de ouders een soort van "welkomscadeau" afgeleverd op het werk. Dit bestaat uit grote potten "pork and eggs in vinegar and ginger" (opgelegd varkensvlees en eieren in azijn en gember).  De combinatie van azijn en gember zorgt ervoor dat je de "innerlijke mens" versterkt en is goed voor je ingewanden en je bloedwaarde. Het is een teken dat de ouders een gezond kind hebben gekregen en dat ze blij zijn dit te kunnen delen. Al had ik even blij geweest met een geboortekaartje en een doosje suikerbonen, want de geur bleef nog dagen hangen...En het zicht ervan is ook al niet veel beter, have a look :-)