OSKAR!! (en Cesar)

Mei is de maand van de lente, de maand van alle nieuw begin en dus ook van nieuw leven. Bij deze stel ik trots mijn pasgeboren metekindje Oskar Coel voor (de pretoogjes van de trotse meter kunnen jullie jammer genoeg niet zien). Voor alle duidelijkheid, het is Oskar met accent op de O, gesnopen !?! Geboren op 6 mei dus goed op tijd voor moederdag. Gisteren zagen we hem voor de eerste keer op skype verschijnen (jong geleerd is oud gedaan). Met die lange vingertjes heeft de familie Coel een heuse pianist in huis. Komt dat even goed uit, Isolde gaat vast en zeker voor drum en met het mooie stemmetje van Aster vormt dit de perfecte band :)! En hoe leuk het hier ook is, op zo'n momenten zou je toch liever in België zijn (hetgeen meteen verholpen werd door begin juni een businesstrip te boeken. Hopelijk is Oskar er klaar voor :)





Gisterenavond trokken we naar de expo om een voorstelling van Cesar Millan (aka de hondenfluisteraar, aka de overgebruinde Mexicaan/Amerikaan met een beetje te witte tanden) bij te wonen. Hij is voor de eerste keer in Hong Kong en dat konden we als trouwe fans van zijn TV show op National Geographic niet missen. Naar ons aanvoelen zat de helft van de inwoners van Discovery Bay (aka Doggy Bay) er ook. Leuke show met toffe anecdotes en een paar goede tips. We kunnen weer aan de slag met de viervoeters nu. Thanks Cesar!

Easter in Kyoto

Over Pasen trokken we voor 6 dagen richting Kyoto, onze eerste ontmoeting met Japan. Maar laat ons zeggen dat het zeker niet de laatste zal zijn (een volgende trip in oktober is reeds under construction). Voor diegenen onder jullie die net zoals wij verzot zijn op reizen en het ontdekken van nieuwe landen en culturen hebben we de volgende raad: zet Japan bovenaan je lijstje. Onbekend is misschien onbemind maar in dit geval volledig ten onrechte.

Het is geen evidentie om even een korte samenvatting te schrijven maar wat heeft Japan zoal te bieden:
- netheid: nergens zie je vuil langs de straat, het is er enorm proper (luchtkwaliteit inclusief en we kunnen het weten vergeleken met Hong Kong) en toch vind je er zelden een vuilnisbak

- orde: er wordt niet geduwd of gedrongen (so unlike onze vrienden uit China), waar je ook bent of het nu voor de metro is of in een restaurant, iedereen schuift aan en wacht beleefd zijn beurt af

- beleefdheid: Japanners zijn gereserveerde maar wel zeer beleefde mensen (tot op het vreemde af zelfs soms voor ons). De dame achter de balie van ons hotel vergezelde ons naar de lift en maakte de befaamde buiging net zo lang tot onze liftdeur dicht ging, als je een restaurant ingaat of verlaat verwelkomt alle personeel je in koor, altijd met de glimlach (zelfs voor Westerlingen zoals wij hetgeen voor Japanners geen evidentie is omdat het niveau Engels toch wel vrij laag ligt)

- prachtige natuur: de rust en stilte die je overkomt als je in de vele tuinen rondloopt is de ideale manier om te ontstressen van het leven in Hong Kong, je ontsnapt er werkelijk een beetje aan de wereld en komt er volledig tot rust

- tempels en shrines: de Japanners mixen hun originele geloof (Shinto) met het Boeddhisme afhankelijk van de gebeurtenis in hun leven die zich voordoet dus ze gaan afhankelijk daarvan ofwel naar de tempel of naar een shrine

- sublieme keuken: sushi, sashimi, yakitori, yakiniki, en de befaamde kaiseki keuken (haute cuisine van Japan), de eetcultuur is er zeer veelzijdig en rijk. En het was voor ons een verademing om eens langer dan een uur in een restaurant te kunnen zitten zonder dat het personeel je al dan niet vriendelijk maar met aandrang vraagt de tafel vrij te geven zoals het in Hong Kong de gewoonte is. Je komt aan wanneer je wil en je vertrekt wanneer je wil.

- desserts: de Japanners zijn echte zoetebekjes (ook nog zo'n verschil met Hong Kongers voor wie alles hartig en zeker niet zoet mag zijn). Ijs in de befaamde smaken: black sesame, cherry blossom en green tea, vele taartjes (en echt gemaakt volgens het Franse recept, we kunnen het beamen), zoetigheden vallen duidelijk in de smaak

- cherry blossom season: al waren we niet meer echt in het volle seizoen om alles in bloei te zien, Japan in de lente is prachtig met alle bloesems aan de bomen (hoewel de herfst met het verkleuren van de blaren ook zeer mooi hoort te zijn)

- Geiko en Meiko: de meesten die je er ziet zijn toeristen verkleed als deze dames, maar als je een echte op foto kan vastleggen, goed meegenomen. De meiko is een apprentice geiko (volleerd entertainer). Al doet de film " memoires of a Geisha" deze dames niet echt alle eer aan (aangezien het alles met entertainment te maken heeft en niets met prostitutie). Deze meisjes worden op zeer jonge leeftijd gerecruteerd door de Geisha huizen, volgen dan een zeer harde opleiding van 5 jaar waarna ze volleerd geisha (of geiko in het Japans) zijn. Ze entertainen gasten in de befaamde theehuizen (je komt er niet in tenzij je geintroduceerd wordt of een gekende klant bent, vraag maar aan Bush hij ving ook bot). Meiko en Geiko worden getraind in dansen, muziek, zang, theeceremonies, bloemschikken, schilderkunst, poesie enzovoort om zo de perfecte gastvrouw te kunnen zijn. Kruis je er eentje op je pad, verwacht dan niet dat ze glimlachend zal poseren voor de foto (hun glimlach is gereserveerd voor klanten).

Onze 6 dagen in Kyoto waren goed gevuld met mooie wandelingen/fietstocht, cultuur en natuurlijk leuke restaurantbezoekjes. Iedereen die op zoek is naar een top citytrip, go to Kyoto, you'll love it!

 Bidprentjes aan de Kyumizudera Tempel

 Een Meiko (geen echte want ze lacht een beetje te hard, wel mooi op de foto)

 De Fushimi-Inari Shrine (allemaal duizenden torii leiden omhoog naar een vergezicht over Kyoto)

 Imperial Palace garden

 Ginkaku-Ji Tempel en tuin

 handgemaakte waaiers

 Bamboo forest

 Kaiseki keuken in originele setting (restaurant is ingedeeld in allemaal aparte private rooms). Je krijgt een 7-tal verschillende gerechtjes, allemaal even lekker

 Verse sushi

 Okonomyaki: een soort Japanse pannekoek met ajuin, ei, vlees/vis en noedels (zeer hartig en lekker)

 Yakitor yummie (Bruno's favoriet)

Bezoek Matthias en Lobke

Eind februari kregen we bezoek van Matthias en Lobke, ons tweede vriendenkoppel op bezoek sinds onze verhuis. En we kunnen bescheiden zeggen dat ze zich geamuseerd hebben. Het weer zat dan wel niet altijd mee (februari is zowat de meest mistige maand van het jaar) maar het heeft de pret niet bedorven. Veel gelach, gezever en plezier (af en toe een beetje hoofdpijn de dag erna) maar het hoort erbij. Enjoy the pictures!

 Op DB

 TST Kowloon

 Stanley

 Night out in LKF

 Kater verteren met voetmassage en Korean BBQ in Mong Kok

 Po Lin klooster en Tai O

 De haaarden aan de nunnerie (inside joke, sorry)

 Horse races en ladies night in Wan Chai

 Shenzhen met kleine oogjes

 Fun in Ocean Park

Panda??!!

Flying to Cambodiaaaaa...

We trokken er na het bezoek van Matthias en Lobke (deze foto's volgen nog) op uit naar Siem Reap in Cambodja. Ankor Wat stond al lang op ons verlanglijstje. Het mysterieuze en onbekende van Cambodja, de Franse invloeden, de erfenis van de Khmer Rouge en de bekende Khmer keuken was genoeg om ons naar dit land op de grens met Thailand en Vietnam te laten afzakken. Het was een beetje op een drafje, zo gaat dat als je maar 3,5 dagen ter beschikking hebt. Maar we hebben ze zeker ten volle benut.

Op de eerste dag waren we na onze tussenstop in Hanoi (Vietnam) tegen de avond in Siem Reap. De tuk-tuk van het hotel bracht ons voor 1 dollar waar we ook naartoe wilden. En waar wil een toerist naartoe in Siem Reap op de eerste avond? Off course, richting Pub Street. De neonverlichting en mengelmoes van pubs is kitch maar tegelijk ook gezellig. De geur van alle soorten Aziatische en Westerse keuken vullen je neus. Voor de echte durvers staan er ook straatkarretjes met hierop te koop: gegrilde kleine addertjes en de lokale specialiteit: gefrituurde spinnen (we hebben het niet geprobeerd, dat ging nu net iets te ver). Wij gingen voor de Khmer BBQ. Een soort piramidevormige BBQ die midden op tafel wordt gezet gevuld met kokend water (waar je de noedels en groenten in kookt). Op het middengedeelte grill je het vlees. Slang (beetje taai), krokodil (smaakt wat zoals kip), struisvogel en van die exotische diersoorten maar eigenlijk best lekker.

Dag erna ging de wekker vroeg af, de gids kwam ons afhalen om 6 uur 's ochtends richting Tonle Sap Lake. Tonle Sap is een van de grootste meren ter wereld. Vogels van over heel Cambodja en Vietnam komen hier naartoe in de Bird Sanctuary tijdens het droge seizoen in hun zoektocht naar water en voedsel.Op dit meer vind je verschillende leefgemeenschappen die op drijvende hutten op het water wonen (er was zelfs een drijvende kerk). De meeste van deze mensen zijn vissers die hun dagen doorbrengen in hun bootje op het water en dan de opbrengst doorverkopen aan de tussenpersonen die het verder verdelen naar de winkels en restaurants. In het droge seizoen kan er ook een beetje aan landbouw gedaan worden maar het hoeft geen uitleg dat deze mensen behoren tot de armsten in Cambodja. De tour die wij volgden maakt deel uit van het ecotoerisme, waar het geld dat je betaalt terugvloeit naar de dorpsgemeenschappen. Bijvoorbeeld om kinderen de nodige inentingen te geven of hen naar school te sturen, vrouwen op te leiden en huizen die beschadigd geraken te kunnen herstellen. Tijdens het regenseizoen stijgt het waterniveau hier tot 10 meter. Dan verhuizen de drijvende gemeenschappen naar hoger gelegen gebieden om als het weer droger wordt terug te keren.

 

Dag 3 wederom wekker om 5.30, op weg richting zonsopgang bij Ankor Wat. Voor wie teveel naar jungle book heeft gekeken zoals ik deed het wat vreemd aan te zien dat de tempels niet in de jungle maar wel in een soort van groot bos staan. Maar het was de early rise and shine zeker waard. De oranjerode zon zien opkomen achter de torens van Ankor Wat moet iedereen in z'n leven meegemaakt hebben. Gelukkig hadden we de tuk-tuk voor de hele dag die ons van de ene tempel naar de andere bracht. In de brandend hete zon is het beklimmen van en rondlopen op de tempels al vermoeiend genoeg, en de tempels liggen toch een aantal kilometertjes uit elkaar. Ook Bayon (tempel met de 216 gezichten) en Ta Prohm waar de bomen over en tussen de tempels zijn gegroeid (bekend van Indiana Jones en Lara Croft) mochten niet ontbreken. De bouwwerken zijn immens in oppervlakte maar ook qua oog voor detail. Jammer genoeg heeft de Khmer Rouge veel vernieling aangebracht aan de tempels (hoofden van Buddha's werden afgehakt en tempels beschoten) maar gedurende de laatste jaren is er geïnvesteerd in de restauratie ervan. Bij de ingang van elke tempel word je eraan herinnerd hoe vers de gruweldaden van de Rode Khmer nog zijn. Slachtoffers van landmijnen spelen hier met de steun van hulporganisaties en sponsors muziek in een poging om zonder bedelen een menswaardig bestaan te kunnen opbouwen. En het zal ook nog even duren vooraleer Cambodja verlost is van de landmijnen (langs de paden word je er voldoende aan herinnerd op de paden te blijven en niet af te dwalen)

By the way, al ooit een fish pedicure geprobeerd? HET KIETELT!!